Tybetańska joga śnienia.

Września 22, 2020
Tybetańska joga śnienia to bardzo szczególny rodzaj „lucid dreams". Po tybetańsku nazwa tej praktyki brzmi "milam". Jest to rodzaj zaawansowanej tantrycznej medytacji praktykowanej w szkołach buddyjskich kagyu, nyigma oraz bon. Warunkiem koniecznym jest uzyskanie przekazu od oświeconego nauczyciela, który sam osiągnął biegłość w tej praktyce. Medytujący dąży do zachowania świadomości podczas snu i świadomego kierowania własnym snem. Zaawansowany praktykujący może stwarzać w umyśle dowolne obrazy, a także podróżować we śnie dokądkolwiek zechce. Nie stanowi to jednak celu samego w sobie.
Onsen sen jako droga do przebudzenia

Nasz codzienny sposób doświadczenia otaczającej rzeczywistości Budda Śakjamuni porównywał do snu, a sam siebie określił mianem Przebudzonego (to właśnie oznacza sanskryckie słowo’ budda’). Medytacja snu opiera się właśnie na poglądzie, że tak naprawdę nie istnieje różnica między jawą i snem, obydwoma tymi stanami można kierować mocą swojego umysłu.

Sen jako droga do przebudzenia

Jak pisze Tenzin Wanglal Rinpocze w swojej książce Tybetańska Yoga Snu i Śnienia - „Celem tych praktyk jest wykorzystanie marzenia sennego dla osiągnięcia wyzwolenia z iluzji codziennego życia oraz skorzystanie ze snu dla przebudzenia się z ignorancji.”

Praktyka ta ma dwa zasadnicze aspekty. Pierwszym jest przekształcenie treści snów, tak aby zamiast odzwierciedlać negatywne stany umysłu, wypełniły się buddyjską symboliką – np. formami buddów, dakiń i strażników. Dzięki temu można aktywnie pracować z własnym umysłem także w nocy – sen staje się medytacją. Drugi aspekt to oczywiście uzyskanie podczas snu świadomości, że właśnie śnimy, więc wszystko co nas otacza nie jest realne.

Medytacja z wizualizacją

Dokładnych szczegółów technicznych praktyki jogi śnienia nie znajdziecie w książkach. Nie powinno się ich publikować, ponieważ pełny „działający” przekaz można otrzymać tyko od nauczyciela. Poza tym, techniki stosowane w każdej ze wspomnianych trzech szkół buddyjskich różnią się między sobą. Najogólniej rzecz ujmując technika jogi snu polega na wyobrażanie sobie siebie w formie któregoś z budów ( tak zwanych jidamów) oraz wizualizacji określonych tybetańskich sylab oznaczających energię w kanałach energetycznych. Zaczyna się zwykle od wizualizacji na poziomie gardła, następnie energia przesuwa się na poziom serca. W tym momencie praktykujący podejmuje zobowiązanie, że zachowa świadomość w czasie snu. Kiedy energia powraca do gardła praktykujący zasypia.

Praktyka jogi snu

Prowadzić ma do zrozumienia, że wszystkie zjawiska, i na jawie, i we śnie, mają taką samą naturę. Każdy sen, niezależnie od tego jak jest barwny, przyjemny lub przerażający, jest jedynie projekcją naszych własnych myśli. Podobnie iluzoryczna z punktu widzenia buddystów jest rzeczywistość.

Szanowni Państwo, w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w ramach naszego serwisu stosujemy pliki cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Jeśli nie wyrażają Państwo zgody, uprzejmie prosimy o dokonanie stosownych zmian w ustawieniach przeglądarki internetowej.

ZAMKNIJ